Toon eens wat ruggengraat!

Ben je op zondagochtend vroeg opgestaan om naar de sportschool te gaan, schiet het je tien minuten later in je rug. Straf voor te vroeg opstaan?

Hoe dan ook, vorige week zondag en maandag kon ik vrij weinig. Mijn rug zat muurvast en heb vooral de grond gezien, zo krom liep ik. Sporten zat er dus niet in. Dinsdag kon ik weer bewegen, maar deed een en ander nog redelijk pijn. Inmiddels had ik voor donderdag een afspraak bij mijn vaste maseusse geregeld. Op woensdag begon het allemaal weer wat beter te worden: beweging ging goed, nog wel heftige spierpijn, maar dat werd minder als ik maar bewoog.

Het is bijzonder om te merken wat er gebeurt als je je rug niet meer kunt gebruiken. Om te beginnen merkte ik plotseling dat ik bij bijna alles mijn rug nodig heb. Benen bewegen, armen bewegen, hoofd bewegen, het gaat (ook) via je rug. En ik merkte dat ik heel veel verschillende spieren in mijn rug heb.

Wervelkolom

Wervelkolom – bron www.mediorcomfort.nl

Doordat er een paar spieren vast zaten, moesten allerlei andere spieren ineens extra hard werken of dingen doen die ze niet gewend waren. Gevolg: ook spierpijn in spieren die niet geblesseerd waren.

Donderdagmiddag lag ik op de tafel van de masseuse. Ze heeft al mijn gewrichten langsgelopen en gekeken of daar iets aan moest gebeuren. Dorn-therapie. Voor mij iets nieuws, maar het lijkt wel te werken. Bij het bewerken van mijn rugwervels blijkt dat de wervels C4, C5, TH12, L1 en L2 gevoelig zijn. Niet dat ik daar nu heel veel mee kan, maar altijd leuk om te weten, toch? Nadat alle gewrichten weer in het gelid waren gezet, volgde nog een korte massage om de spieren ook weer los te krijgen. Ik voelde me na de massage weer heerlijk.

Wonderlijk dat je in een paar dagen tijd zo kunt veranderen. Zondag voelde ik me verschrikkelijk en kon ik niets. Vanaf woensdag was er – op wat spierpijn na – niet meer zo veel aan de hand. Een effect van dit alles is wel dat ik deze week niets aan sport heb gedaan. Tot donderdag leek me het geen goed idee en van de masseuse kreeg ik het advies dat ik beter tot maandag kon wachten. Ook navraag bij Alex leverde op dat ik vooral voorzichtig moest zijn. En dus was dit een hele week geen sport. Ik loop nu een week achter op mijn schema. Ze zullen vast voor mij de 4mijl niet verzetten, dus ik moet maar kijken wat het gevolg is. In elk geval kan ik weer lopen….

Kalm aan … en rap een beetje!

De afgelopen weken waren erg intensief. Niet alleen begon de drukte op het werk weer, ik volgde tegelijkertijd een intensieve opleiding waarvoor ik 3 dagen per week van huis was en ik begon aan het trainingsprogramma van Alex. Gezien de vermoeidheid en mijn fysieke toestand is het kennelijk allemaal een beetje te veel van het goede.

Gelukkig is de opleiding nu af. Nog wel twee examens afleggen, maar dat duurt nog even. Dus de weken waarop ik van huis ben zijn voorlopig over. Op kantoor heb ik inmiddels weer versterking gekregen van de collega’s die op vakantie waren. Dus ook daar laat de werkdruk zich verdelen. En dat maakt dat ik wat makkelijker tijd krijg om de hardlooptrainingen in te voegen in mijn werkweek.

Die trainingen zijn wennen. Al eerder schreef ik dat het wennen is om langzaam te lopen met als leidraad de hartslag. Deze week kreeg ik een training die dat nog eens extra op de proef stelde. Gister (de training stond voor woensdag gepland, maar ik kwam er pas gister aan toe) mocht ik na 10 minuten warming up, 15 minuten lopen in hartslagzone T1. Daarna volgende 10 minuten T2. Voor de niet-kenners (was ik tot voor kort ook): T1 is tot maximaal 60% van je maximale hartslag. Bij mij is dat tot max 108 slagen per minuut (BPM). Dat lijkt aardig, maar is helemaal niets. Als ik stevig wandel is mijn hartslag al hoger dan 108 BPM. En dus wordt hardlopen dan een soort op looppas op de plaats. Ik kwam nauwelijks vooruit en nog kreeg ik mijn hartslag niet lager dan 113 (=T2). Op zo’n moment helpt het niet om ingehaald te worden door wandelaars….. Ik heb begrepen dat het een kwestie van lange adem is. Gewoon blijven proberen en het gaat vanzelf lukken. Het tweede deel in T2 ging wel goed, al was ook dat tergend traag.

Helaas zal dat niet de komende dagen zijn. Of het te maken heeft met de oververmoeidheid weet ik niet, maar vanochtend heeft mijn lichaam aan de noodrem getrokken. Misschien haar manier om letterlijk te laten weten “kalm aan …  en rap een beetje!”. Na het verschonen van de bedden bleek ik pijn in mijn onderrug te hebben. Verkeerde beweging gemaakt? Hoe dan ook, rechtop staan is geen mogelijkheid. Zitten gaat prima, liggen redelijk, staan matig (maar niet rechtop), lopen is niet fijn. Nu maar hopen dat het een beetje snel voorbij gaat. En eens horen of ik met deze klachten (of direct na het herstel ervan) wel mag lopen.

Wordt vervolgd.

Op je handen zitten

De afgelopen weken ben ik begonnen aan een opleiding mediation. Tijdens de opleiding kregen we het over ‘op je handen zitten’: iemand niet helpen, omdat dat beter voor hem of haar is, terwijl je dat wel graag zou willen. Dat is heel ingewikkeld. Vorige week maandag kreeg ik mijn eerste hardloopschema van Lerenhardlopen en ook dat voelt als op je handen zitten.

Als maat voor de trainingsinspanning wordt mijn hartslag gebruikt. Er zijn vijf zones gedefinieerd en elk(e) (deel van) een training zit in zo’n zone. De trainingen zijn – tot nu toe – nog niet inspannend. Ik moet me inhouden om binnen de juiste hartslagzone te blijven. Ik wist wel dat ik eigenlijk altijd met een te hoge hartslag train, maar ik deed er niets aan. Ik had het gevoel dat als ik langzamer zou trainen het rendement veel lager zou worden. Nu ik een op maat gesneden schema heb, zou het raar zijn om daar van af te wijken. En dus heb ik in de afgelopen week me braaf aan de hartslagzones gehouden. Maar wat is dat moeilijk als je graag sneller wilt. Het voelt als op je handen zitten.

Het schema

Het schema dat ik heb gekregen loopt 10 weken. Het is afgelopen week begonnen en loopt dus tot zondag 20 oktober. Het is ingericht op het lopen van de 4 mijl van Groningen op 13 oktober. De eerste drie weken zijn het twee trainingen per week. Dan volgen er twee weken met drie trainingen per week. De zesde week heb ik weer twee trainingen. Week 7 en 8 hebben drie trainingen. Week 9 heeft twee trainingen en op zondag de 4 mijl. In de laatste week is er 1 training. Ik heb nog niet alle trainingen ontcijferd. Wel is duidelijk dat ik verschillende typen trainingen ga krijgen.

Training 1

De trainingen staan gepland op maandag, woensdag en zondag. Op vrijdag staat er dan een bezoekje aan de sportschool bij. Gelukkig heb ik begrepen dat er wel enige flexibiliteit in het geheel zit. Daar heb ik deze week meteen gebruik van gemaakt door te trainen op dinsdag en donderdag. Dinsdag liep ik 49 minuten:

  • warm-up: 10 minuten;
  • zes keer 4 minuten met telkens 2 minuten rustpauze; 34 minuten;
  • cooling-down: 5 minuten;

Eigenlijk had ik de cooling-down ook 10 minuten gepland, maar ik kwam alweer bij huis aan. In die 49 minuten liep ik 4,47 Km (gemiddeld 10:55 per Km). Dat is toch wel weer erg wennen. In de blokjes van 4 minuten ging het wel sneller, maar naarmate de training vorderde, liep de snelheid terug. Mijn hartslag bleef wel binnen de vereiste hartslagzone.

  • blok 1: 07:46 per Km, HR 127 BPM, 510 m.
  • blok 2: 08:51 per Km, HR 132 BPM, 450 m.
  • blok 3: 10:04 per Km, HR 128 BPM, 400 m.
  • blok 4: 09:55 per Km, HR 127 BPM, 400 m.
  • blok 5: 10:54 per Km, HR 131 BPM, 370 m.
  • blok 6: 09:36 per Km, HR 129 BPM, 420 m.

Training 2

Donderdagavond was ik in Garderen voor de opleiding. De drie dagen van de opleiding slaap ik in een hotel. Het hotel ligt pal aan het bos en het leek me heerlijk om mijn tweede training in het bos te doen. En het was ook heerlijk.

2013-08-15 18.06.20

Lekker het bos in!

Op het schema stond een training van 20 minuten: 10 minuten in zone 2, dan 5 minuten in zone 3 en vervolgens weer 5 minuten in zone 2. Plak daar een warming-up en cooling-down van 10 minuten aan vast en je bent 40 minuten lekker buiten. En dat is heerlijk als je de hele dag binnen hebt gezeten. Met Garmin bij de hand, ging ik lekker op verkenning. Links, rechts, ik had de kaart bij de hand en lette niet hard op waar ik heen ging, omdat ik de weg terug toch wel weer kon vinden met de gps. En dan krijg je dit:

De weg terug vinden was niet ingewikkeld, maar ik was toch verder afgedwaald dan ik dacht. Het was nog een eindje lopen terug naar de start. Onderweg raakte ik ook nog in een leuk gesprek verwikkeld, waardoor het nog iets later was voordat ik in het hotel was. Allemaal helemaal niet erg, heerlijk de buitenlucht opgesnoven. Al met al heb ik 40 minuten getraind, liep ik tijdens de training 3,47 Km (11:33 min/km).

2013-08-15 18.07.04

Zo vond je vroeger de weg…..

Het wordt erg wennen om niet langer afstand en snelheid als maat voor het hardlopen te nemen, maar hartslag…. Da’s des te frustrerender, omdat ik nog steeds mijn hartslagmeter niet helemaal op orde heb. Het wordt beter, maar af en toe valt de connectie of de geleiding weg…. Blijven prutsen.

 

Blijven(d) bewegen

Als je iets wilt bereiken, dan moet je ervoor werken. Er is een systeem dat inhoud dat je elke dag, al is het maar 5 minuten, werkt aan dat doel. De gedachte is dat als je dat elke dag doet (en bijvoorbeeld in je agenda noteert) je minder makkelijk een dag zult overslaan. Als een ketting rijg je de dagen waarop je aan je doel werkt aan elkaar. Je wilt geen dag overslaan, omdat je dan je ketting breekt.

De afgelopen 10 dagen heb ik elke dag bewogen. Vanaf 2 augustus elke dag even iets doen. Omdat ik 1 augustus niets heb gedaan, is mijn ketting gebroken, want ook 30 en 31 juli was ik actief. Soms waren dat ‘echte’ trainingen, soms waren het wandelingetjes. En ik kan dat mooi terug zien, omdat ik alles bijhoudt in Garmin connect.

In de afgelopen weken deed ik het volgende:

  • dinsdag 30 juli: 30 minuten hometrainer;
  • woensdag 31 juli: 25 minuten hardlopen;
  • donderdag 1 augustus: niets;
  • vrijdag 2 augustus: 1 uur en 20 minuten sportschool en op de fiets ernaar toe;
  • zaterdag 3 augustus: 41 minuten fietsen;
  • zondag 4 augustus: 35 minuten hardlopen;
  • maandag 5 augustus: 35 minuten wandelen;
  • dinsdag 6 augustus: 30 minuten wandelen;
  • woensdag 7 augustus: 23 minuten cardio;
  • donderdag 8 augustus: 30 minuten zwemmen en heen en weer naar het dorp wandelen;
  • vrijdag 9 augustus: wandelen naar theater (ongeveer 20 minuten heen en 20 minuten terug;
  • zaterdag 10 augustus: 30 minuten hometrainer en op de fiets naar de binnenstad heen en weer;
  • zondag  11 augustus: 1 uur en 17 minuten sportschool en op de fiets ernaar toe.

De uitdaging is om elke dag te blijven bewegen. Even wandelen of fietsen, de trap in plaats van de lift, trainen. Als het niet druk is, dan is dat makkelijk. Maar juist op drukke dagen is het heerlijk om fijn te bewegen. Ik hoop de ketting deze week in stand te houden. Maandag en dinsdag waarschijnlijk met wandelen, woensdag, donderdag en vrijdag met hardlopen, zwemmen en/of fitness. En deze week komt mijn hardloopschema. Een mooie manier om te werken aan mijn doel: de marathon van New York.

 

Waar is de fitness?

Ik zat afgelopen week voor een opleiding twee nachten in een hotel. De komende weken heb ik ook telkens opleiding, dus ik breng hier nog wel een paar nachten door. Om te voorkomen dat dit een grote aanslag op mijn fitness heeft (veel en lekker eten en niet bewegen), had ik mezelf een paar dingen voorgenomen. Ik zou matig zijn met eten en ik ga bewegen. Gelukkig heeft het hotel een zwembad en een fitnessruimte en ligt het in het bos. Bewegen zou geen probleem mogen zijn.

Na de eerste opleidingsdag – een dag met veel zitten en praten – ging ik dus op zoek naar het zwembad en de fitnessruimte. Mooie koperen bordjes wezen de weg. Het zwembad bleek zich onopvallend te verstoppen achter deze deur (en toch liep ik er twee keer aan voorbij).

Deur met tekst Zwembad

De deur naar het zwembad

En toen kwam ik bij dit bordje:

Koperen bordje met zaalaanduidingen

Waar moet je heen voor de fitness?

Volgens mij staat hier dat je voor de zalen en de fitnessruimte de lift moet nemen. Geheel in stijl nam in de trap omhoog en ging daar op zoek naar de fitness. Veel kamers, veel zalen, maar geen fitness. Sterker nog, niet eens meer bordjes met fitness. Dus terug naar beneden, op zoek naar de laatste bordjes. Dat was toch echt het bovenstaande bordje bij de lift. Ik dwaalde nog een minuut of tien rond en moest denken aan deze scetch van Herman Finkers.

Ik mocht een keer mee doen aan de jaarlijkse sportdag voor artiesten. Nou en dan hoor je er bij hoor als je mee mag doen aan de jaarlijkse sportdag voor artiesten. Dat is een dag waarop bekende sportlui sporten tegen artiesten en ik weet helemaal niets van sport en mij broer nog veel minder.

Het eerste onderdeel die dag was hockey. Tegen de broer van Youp van ‘t Hek. “Elke keer als ik een doel punt maak”, riep Tom, “geef ik een rondje.” Een leuke royale kerel. Daarna tafel tennis. Mijn broer riep: “elke keer als ik het balletje raak geef ik een rondje”. De krent.

En toen de coopertest. Ik wist helemaal niet wat dat was “coopertest”, dus ik vroeg dat aan Tom: “wat is dat eigenlijk Tommy, coopertest?” Tom: “een coopertest”, zei die, “die meet je conditie.” Herman: “o kijk eens aan, waar moet ik me melden?” Tom: “bij de fitness.” Herman: “waar is de fitness?” Tom: “volg de bordjes.” Herman: “oke.”
Ik zag een bordje ‘fitness links af’. Dus ik links af, lange gang door, eind van de gang weer links af, weer een gang door, hal over steken, trap op, trap af, draaideur door, gebouw uit, veld over, ander gebouw weer in, trap op, trap af, eind van de gang rechtsaf, totdat ik bij een bordje kwam: ‘einde fitness’.

Uiteindelijk gaf ik het zoeken op. Ik heb bij de receptie gevraagd. Het bleek dat de fitnessruimte net 1 deur verder was dan de lift. Overigens stond op de deuren van de fitnessruimte niets, dus dat hielp ook niet echt….

Witte klapdeuren aan het einde van de gang

De klapdeuren naar de fitnessruimte, erg onopvallend zonder aanduiding.

Hoe dan ook, toen ik de fitnessruimte gevonden had – en hij was helemaal voor mij alleen – was het snel omkleden en beginnen. Ik had om half zeven afgesproken om te eten met de cursusleidster, en met mijn gedwaal, had ik toch al weer een kwartier verspeeld. Ik deed een 7 minuten warming-up op de crosstrainer en wilde daarna 24 minuten hardlopen op de loopband. Dat was geen succes. De loopband bleek uitermate ingewikkeld om te bedienen. Simpel start/stop en snelheid kon ik niet vinden. Vervolgens liep de band niet lekker gelijkmatig, af en toe leek hij even in te houden. Dat is heel vervelend als je erop loopt. En hij leek ook nog eens een poging te doen om zich aan te passen aan mijn looptempo, terwijl ik nu juist hoopte op een stabiel tempo van de band, zodat ik stevig door moest lopen. Al met al begrepen we elkaar niet echt. Ondertussen werkte ik kennelijk wel hard, want ik zweette me kapot en via de hartslagmeter – die het nu wel deed – liep mijn hartslag op. Inmiddels kwamen er een paar kinderen binnen, die me wisten te vertellen dat de andere loopband stuk was. Omdat zij graag op de loopband wilden en ik er toch geen echt goed gevoel bij had, heb ik ze na een minuut of 13 de loopband overgedaan en ben op de fietstrainer gestapt. Die deed het – net als de crosstrainer – prima. Na 10 minuten fietsen was het heel snel douchen om op tijd voor mijn eet-afspraak te zijn. Ook daar ging wat mis, zodat we op verschillende plekken in het restaurant 20 minuten op elkaar zaten te wachten. Ik heb me aan mij voornemen gehouden om niet te veel te eten; ik nam ‘savonds een bouillon met een maaltijdsalade.

Al met al zat ik om 20.00 uur nog te eten, toen Alex van lerenlopen.nl. belde. Gelukkig was hij bereid om een kwartiertje later terug te bellen.

We hadden een leuk gesprek, waarin ik veel heb gehoord en Alex hopelijk alles weet om mij een schema te bezorgen. Ik kan het in de loop van dit weekend of volgende week verwachten. Dus tot die tijd ga ik door met wat ik doe en daarna schakel ik over op het schema. Het worden 10 weken waarin ik 2 of 3 keer per week loop (verschilt per week). De loopdagen worden woensdag, zondag en maandag. Ik ben van plan om op vrijdag naar de sportschool te blijven gaan. Omdat ik nu nog drie weken drie dagen op opleiding ben, wordt het even creatief zijn met tijdstippen van training, maar dat komt vast goed. het is hier prachtig, dus ik kan altijd nog een rondje door het bos maken.

Op fietse! En een eindje lopen

Binnen 24 uur een barbecue en een feestje. Tja, dat zijn nogal wat calorieen. En dan kun je ter compensatie wel vegetarisch eten, enige actie helpt zeker. En dus ging ik gisteravond een stukje fietsen. Meestal gaat dat op Tunturi – mijn trouwe hometrainer. Het was echter zo mooi weer, dat ik het niet kon laten om lekker buiten een eindje te fietsen.

20130803_203526

Schaduwfietser

Fijne frisse lucht, een mooie laagstaande zon die het landschap goudkleurt en een mooie omgeving, wat wil je nog meer.

molen bij Koningslaagte

molen bij Koningslaagte

 

Een verbaasde koe

Een verbaasde koe

Luchtballon boven spoorbrug

Luchtballon boven spoorbrug

Als slagroom op de taart (figuurlijk, figuurlijk) kwamen er drie luchtbalonnen boven de stad drijven. Deze, boven de spoorbrug die ik vaak gebruik als uitvalsweg de stad uit, kwam dicht bovenlangs drijven. Dat lijkt me ook nog wel eens leuk: een luchtballontocht. Na veertig minuten was ik weer thuis. Echt leuk om te doen. Als ik voortaan geen zin heb om binnen te fietsen, is dit een heerlijk alternatief. En als bonus heb ik nu een mooie 10 km route in Garmin staan: da’s altijd handig bij de langere lopen die er vast gaan komen.

Vanochtend was het weer tijd voor een stukje hardlopen. Ik had vandaag op het programma staan: 4 x 8 minuten met 1 minuut rust bij een hartslag van 136 tot 154 bpm. Helaas vond mijn hartslagmeter het geen goed moment om aan het werk te gaan. Ik kreeg eerst geen meting (en ik was er redelijk van overtuigd dat ik toch een hartslag had) en vervolgens de wonderlijkste metingen. 81-132-101 binnen een minuut was niet ongebruikelijk. 40 bij het inlopen leek me ook wat weinig. Bijzonderste was dat zodra ik een minuut rust had mijn hartslag ineens enorm opliep en zodra ik weer begon te lopen hij weer terugliep. En nee, ik had hem niet verkeerd-om om (alsof dat zo zou werken). Toch heb ik de band en de meter anders-om op elkaar gezet en ik hoop dat het nu volgende keer beter gaat. En anders zal ik op zoek moeten naar contactvloeistof en/of nieuwe batterijen….. In de hoop dat dat de problemen oplost.

De training ging overigens prima: 3,95 km in 35 minuten.

Leren lopen

Vorige week schreef ik al dat ik op zoek ben naar iemand die me kan helpen bij het beter lopen. Na wat googelen op internet kwam ik terecht bij lerenhardlopen.nl. De website sprak me aan en ik wilde graag meer informatie. En dus vulde ik het contactformulier in. De volgende dag werd ik al teruggebeld, door Alex. Hij legde uit wat de mogelijkheden zijn. Aangezien zij in Brabant zitten en ik in Groningen, is geregeld onder begeleiding trainen geen optie. Nu was dat ook niet wat ik in gedachten had. Ik wil graag op maat gesneden trainingsprogramma’s en iemand die ik kan bellen of mailen als ik vragen heb. Ook dat bleek tot de mogelijkheden te horen. Voor 40 euro kan ik trainingsschema’s voor 10 weken krijgen. Op mijn vraag of de marathon van Rotterdam in april 2015 tot de mogelijkheden behoort, was Alex positief. Het zou normaal gesproken moeten kunnen.

We hadden een prima gesprek en hebben besloten om met elkaar in zee te gaan, in elk geval voor een eerste set schema’s voor de komende tien weken. Woensdag heb ik een uitgebreidere telefonische intake. Ik ben benieuwd wat Alex allemaal wil weten en waartoe de schema’s leiden. In deze eerste tien weken valt in elk geval de 4 mijl van Groningen (O hemel, is het al zo snel?), hopelijk kan hij me daar dan ook voor klaarstomen…..

Verder heb ik deze week ondanks het warme weer lekker gesport in de sportschool. Was ook wel nodig, na een onverwachte lunch bij een pannenkoekrestaurant en een onverwachte BBQ. Beide waren wel lekker. Tel daar echter bij op dat ik vandaag nog naar een feestje ga, volgende week een feestje heb, uit eten ga en in augustus 11 dagen in een hotel verblijf, dan mag ik wel stevig sporten om dat alles enigszins ongedaan te maken….

Inspiratie: Team Hoyt

Er zijn van die dagen dat ik helemaal geen zin heb om te sporten. Alle motivatie is verdwenen en ik zie geen enkele reden om iets te doen. Vooruitgang is minimaal, terwijl alle anderen geweldig gaan. Ik word door iedereen ingehaald op mijn looprondje. Het is te warm, te koud, te druk, te laat of te vroeg om te lopen. Of (famous last words) ik kan mijn training altijd morgen inhalen. Morgen komt meestal niet.

Zonde, die dagen zonder motivatie. Want als ik rond een race zit, en ineens hard train en een goede race loop, dan vraag ik me altijd af waarom ik niet ben blijven trainen.

Ik heb gemerkt dat het helpt om bezig te zijn met hardlopen. Ik lees weblogs van andere hardlopers, lees runners world, lees hardloopboeken en zoek op internet naar andere vormen van inspiratie.

Al weer een lange tijd geleden kwam ik ‘Team Hoyt’ tegen. Het is een bijzonder verhaal over gewone mensen. Rick Hoyt is geboren met een fysieke en geestelijke beperking. Zijn vader Dick Hoyt loopt met hem marathons, trialons en andere races. Als ik hun verhaal lees of hoor, dan inspireert dat enorm om zelf ook naar buiten te gaan. Als zij marathons kunnen lopen, dan moet ik het ook kunnen.

Lekker lopen!

Gister hoorde ik Churandy Martina op de radio. Het ging over de WK atletiek 2013. Martina gaat daar “lekker lopen”. Dat advies heb ik ter harte genomen en ik ben vandaag ook lekker gaan lopen.

Voor vandaag stond op het programma 4 x 5:30 met een minuut rust in een tempo van 6:55 tot 7:15 per kilometer. De eerste twee blokken lukte dat. Blokken 3 en 4 gingen in respectievelijk 7:23 en 7:39. Maar ik ben niet ontevreden, vandaag ging alweer beter als vorige week. Bovendien was het een heerlijke dag om een stukje te lopen.

Ondertussen heeft zich ook een nieuwe race gemeld. Toen ik een paar dagen geleden bij B. en familie op bezoek was, meldde hij dat hij weer was begonnen met hardlopen. In de Runnersworld kwam ik een advertentie tegen voor de 30e editie van de Zevenheuvelenloop. Ter gelegenheid van de 30e editie nu met een 5 en 10 Km variant: de Zevenheuvelennacht. De Zevenheuvelenloop staat op mijn lijstje van lopen om aan mee te doen, dus dit is een mooie manier om sfeer te proeven. Ik had B. al overgehaald om samen mee te doen, toen ik erachter kwam dat de limiet 36 minuten is. Mijn PR op de 5 Km is 35:37 en gelopen tijdens de Stadsloop Appingedam, vorig jaar. Inmiddels ben ik verbeterd, dus het moet kunnen. Denk ik. Hoe dan ook, B. en ik zijn inmiddels ingeschreven, dus we kunnen niet meer terug. :-) (En natuurlijk ben ik all-out gegaan: ik heb me niet alleen ingeschreven, maar wil ook een herinnering die gegraveerd wordt, heb een t-shirt besteld, een treinkaartje en een chip. Als je het dan toch doet….)

Ik kijk ook verder vooruit. Het wordt tijd om weer eens wat grotere afstanden te gaan verkennen. Ik wil immers in 2015 (waarschijnlijk op mijn verjaardag!) de Marathon van Rotterdam lopen. Dan wordt het tijd om kilometers op te bouwen. Op 13 april 2014 is de Cascaderun. Ik deed al eens mee aan de 5 mijl. Nu lijkt de 10 mijl me een goed plan. Ik zal dus na de Zevenheuvelenloop me gaan richten op de 10 mijl. En omdat ik het me verstandig lijkt om daar enige begeleiding bij te krijgen ben ik op zoek naar een hardloopcoach. Ik houd me aanbevolen voor tips!

Lessen uit de sportschool

Vorige week ben ik weer begonnen met een set oefeningen in de sportschool. Vanwege het gebrek aan training in de afgelopen maanden is het een set conditie-oefeningen geworden – en minder krachttraining. Naast de crosstrainer, mountainclimber en fiets zit er een set op de loopband bij.

Vorige week kwam het er niet van om alle oefeningen te doen (vanwege de vakantie sluit de sportschool eerder), deze week was ik op tijd en deed een volledige training. Ik zag het meest op tegen de training op de loopband. Ik loop 10 minuten, waarbij ik afwisselend 1 minuut wandel en 1 minuut zo hard mogelijk loop.

Zo hard mogelijk. Hoe hard is dat? Ik verwachtte dat ik met zo’n kilometer of 8,7 per uur (wedstrijdtempo) wel aan de top zou zitten. Dat bleek niet het geval. Tijdens de eerste hardloopminuut schroefde ik het tempo op: 8 km/uur, 8,5 km/uur, 9 km/uur (goh, dat gaat nog aardig), 9,5 km/uur, 10 km/uur. Ik bleef op 10 km/uur staan. Dat was aardig rap en na zo’n veertig seconden begon ik dat te voelen.

De derde keer dat ik het tempo opschroefde, ging ik iets te ver, naar 10,5 km/uur. tot mijn verbazing ging dat ook nog. Ook weer bij 40 seconden werd het lastig, maar nog wel houdbaar. En vanaf dan is het nog maar 20 seconden aftellen. Vanwege de goede ervaring heb ik de laatste 2×1 minuut ook op 10,5 km/uur gelopen. Helemaal gelukkig (en moe!) stapte ik van de loopband af.

Belangrijkste les: ik kan veel meer dan ik denk. Ik heb 5 minuten op of boven 10 km/uur gelopen. Ik kan snel. En daar kan ik op vooruitbouwen. Ik beschouw de tien minuten op de loopband in de sportschool nu als een snelheidstraining. Wat heb ik geleerd? Mocht ik meer snelheid willen, dan kan ik in de wegtrainingen snelheidsoefeningen inbouwen. Ik kan ze best aan.